WhatIread

---An old Cherokee told his grandson,
“My son, there is a battle between two wolves inside us all.
One is Evil - it is anger, jealousy, greed, resentment, inferiority, lies and ego.
The other is Good - it is joy, peace, love, hope, humility, kindness, empathy, and truth.”
---The boy thought about it and asked,
“Grandfather, which wolf wins?”
---The old man quietly replied, “The one you feed.”
++++++++
ชายชราเผ่าอินเดียแดง เชโรกี กล่าวกับหลานชายอันเป็นที่รักว่า
** หลานรัก ในตัวเราทุกคน มีสุนัขจิ้งจอกสองตัว ต่อสู้ชิงความเป็นใหญ่กันอยู่
ตัวหนึ่งคือมาร เต็มไปด้วยความโมโหโกรธร้าย อิจฉา ริษยา เครียดแค้น โกหกตลบแตลง หยิ่งพยองพองขน
อีกตัวหนึ่ง คือพระ--เต็มไปด้วย ความสุขสงบ รัก ความหวัง อ่อนน้อมถ่อมตน เมตตา กรุณา
และเชื่อมั่นในความจริง**
---
เด็กน้อย นิ่งคิด และ กล่าวถามปู่ว่า
**ปู่ครับ แล้วตัวไหนต่อสู้ชนะครับ**
--
ชายชราตอบหลานว่า
**ตัวที่เจ้า ป้อนข้าวเลี้ยงดู**
------------------------------------------

รอยแผลแห่งความทรงจำ...

posted on 15 Aug 2011 00:24 by raindrophill in WhatIread
“What you have lost will not be returned to you; it always be lost. You’re left with only your scars to mark the void. All you can choose to do is go on, or not. But if you go on, it’s knowing you carry your scars with you.” — Charles Frazier
นักเขียนชื่อดัง ชาร์ล เฟรซิเออร์ เขียนไว้ว่า
...สิ่งที่เราสูญเสียไป มันจะไม่กลับมา
จากเราไปนิรันดร์กาล
สิ่งที่เหลือไว้ก็เป็นเพียงรอยแผลในใจ...และร่องรอยบาดแผลบนความว่างเปล่า
จะมีชีวิต ต่อสู้ต่อไป หรือไม่ นั้นคือสิ่งที่เราต้องเลือก
แต่ถ้าเราเลือกที่เดินต่อไปข้างหน้านั้น
ก็จงรับรู้ไว้ว่ารอยแผลนั้นจะอยู่กับเราตลอดไป...
(ยอมรับ และ เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่กับมัน)
 
 
++
++

Source: favim.com via Boya on Pinterest

++

Source: weheartit.com via Boya on Pinterest

++
+++
เชียงคาน จังหวัดเลย โดย คุณหมอแว่น
----
คุณแป้นนั่งคิด นอนคิดมาหลายวัน ว่าจะเอาอะไรดีน้า เป็นโพสท์แรกของปี2011
เช้านี้ได้รับอีเมล จากเพื่อน (ขอเรียกว่า คุณหมอแว่น ละกัน) เกี่ยวกับทริปที่คุณหมอแว่นกับแฟน
ขับรถไปเที่ยวเชียงคาน จังหวัดเลยในช่วงปีใหม่
คุณหมอแว่นเนี่ย ฝีมือถ่ายภาพสุดยอด ประเภทว่าถ้าจะเอาดีทางถ่ายภาพละก้อ อนาคตสดใสที่เดียว
(คุณแป้นอิจฉาในความสามารถของเขามาตั้งแต่เรียนมอต้นแล้ว..ทั้งในใจและออกนอกหน้า
ว่า **ทำไม๊...มันเก่งอย่างนี้ว่ะ..พ่อแม่เลี้ยงมาด้วยอะไรเนีย
เรียนอะไรๆก็ได้รางวัลเกียรตินิยม ทำอะไรก็ออกมาดี๊ดี**Cool)
---
ก็เลยถือโอกาสนี้ (แบบง่ายๆ ไปขอยืมงานคนอื่นเค้ามาCry..555) เอามาอัพซะเลย แบ่งกันชมนะจ๊ะ...
---
เมืองไทยมีอะไร น่าเที่ยวเยอะจริงๆ
ได้ยินเกี่ยวกับเชียงคานมาเมื่อไม่นาน เมื่อเพื่อนอีกคนไปเที่ยว
มาคราวนี้ คุณหมอแว่นก็ไปกะเค้าด้วย ท่าทางเชียงคานนี้จะเป็นที่ฮิตของคนไทยนะ
คุณแป้นดีใจ และภาคภูมิใจในตัวผู้บริหารท้องถิ่นของเชียงคานมากที่
พยายามรักษาวัฒนธรรมและอนุรักษณ์ความเป็นไทยไว้อย่างเข้มงวด
อยากให้ผู้บริหารระดับประเทศได้เอา แบบแนวคิดเป็นตัวอย่างบ้างท่าจะดี...ไม่ใช่วันๆก้อคิดแต่เรื่องขึ้นเงินเดือนตัวเอง...อุ๊บ...ขอโทษค้านอกเรื่องอีกแล้ว...อุอุ
---
เชียงคานนี่อยากไปจังเลย...ใครมีโอกาสไป...เที่ยวเผื่อด้วยนะจ๊ะ
----
--
--
--
--
--
--
--
--
--
--
รูปนี้น้องๆ ท่าสุดยอดเลยจ้า...ความไร้เดียงสาของเด็ก ไม่ว่าที่ไหนในโลกก็เหมือนกันหมด
----
ดูภาพอื่นๆ และ ทริปต่างๆของคุณหมอแว่นได้ที่นี่เลยจ้า
---
Thailand...land of smiles..indeed...Cool

ใครคนนึงบอกว่า...

posted on 23 Dec 2010 11:20 by raindrophill in WhatIread

someone once said

 "Just because somebody doesn't love you the way you want them to,
 doesn't mean they don't love you with all they have."
 
ใครคนนีงเคยบอกว่า
...เพียงเพราะว่าใครคนนึงไม่ได้รักเรา..ในแบบที่เราอยากให้เค้ารัก
...ก็ไม่ได้หมายความว่า...เค้าไม่ได้รักเราอย่างหมดหัวใจ..
(...อาจจะเป็นว่านั้นคือรักที่สุดที่เค้าจะรักได้...)
 
Cool...umm...agreed!!
-----
เพลงนี้ไม่มีเนื้อร้อง มีแต่ทำนอง แต่เพราะมาก ...
so...so beautiful...
 
 

Life

posted on 17 Nov 2010 15:01 by raindrophill in WhatIread
My most favorite professor in b-school, once told me:
"...life is like playing a cello in public,
and learn how to play it in a same time..."
 
ชีวิต...ก็เหมือนเล่นเครื่องดนตรีเชลโล่ ในงานคอนเสริท์
และในขณะเดียวกันนั้น ก็พยายามเรียนรู้ไปด้วยที่จะเล่นมันอย่างไร..