InspireMe

Short Animation film: Out of sight

posted on 06 Jun 2012 09:32 by raindrophill in InspireMe
คุณแป้นเนี่ย ความคิดไม่ค่อยปะติดปะต่อค่ะ ช่วงนี้ เริ่มเขียนเรื่องที่จะอัพ มาได้สัก 4-5 ครั้ง
แล้วก็ไม่เคยได้อัพ เพราะเขียนไม่จบสักที
เมื่อสักครู่นี้ ได้ดูหนัง อนิเมชั่นเรื่องสั้น
เกี่ยวกับการผจญภัยและจินตนาการของเด็กน้อยตาบอด Chico
กับเจ้าสุนัขแสนซื่อสัตย์ โกะโก
น่ารักมากค่ะ ดูไปน้ำตาซึมไปด้วยล่ะ
สงสัยหลายคนได้ดูแล้วนะ
อะเอามาอัพ แบ่งปันความสวยงาม
และ เพิ่มพูนความอ่อนโยนในจิตใจให้กันละกันนะค่ะ ----
 
 
----
Cool
 

ไอเดียดีๆ มีไว้แบ่งปัน

posted on 16 Feb 2012 06:27 by raindrophill in InspireMe
เราๆ ก็ยุ่งๆ กันละนะ คุณแป้น จะบอกว่า มีเวลาก็จะแวะเวียนไปเขียนเม้นท์ให้ทุกคนน้าาา
วันนี้ก็มากันแบบ แบ่งปันสิ่งที่พบเจอ ว่าน่าจะเอาไปลองใช้ในชีวิตประจำวันกันได้นะค่ะ Cool
---
ก่อนอื่น ก็จะบอกว่า ที่ผ่านมา 3-4 เดือนนี้ไม่ค่อยได้เขียนอะไร เป็นเรื่องเป็นราว เพราะ มีเรื่องราวที่ต้องสะส่าง เรื่องราวเสียใจที่ต้องทำใจให้ผ่านพ้น มันก็เป็นวิถีชีวิตของมนุษย์และสิ่งมีชีวิตในโลกเรามีเกิดแก่เจ็บตายเป็นเรื่องอนิจจัง วัตสังขารา (สะกดผิดปะ ก็ไม่รู้ละ)
เรื่องแรก ...บรูโน่ จากเราไปเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ปีที่แล้ว ไว้วันหลังทำใจ ได้ไม่ร้องไห้อีก จะมาเล่ารายละเอียดให้ฟังนะค่ะ
เรื่องที่ 2-3-4-5-6 ก็โน้นนี่ ชีวิตประจำวัน คนทำมาหารับประทาน
เรื่องที่ 7 คุณแป้น เริ่มต้นทำฟาร์มเห็ด หัดทำนะค่ะ ปีนี้เป็นปีแรก แล้วจะมาเล่าสู่ ถ่ายรูปให้ดูนะ
เรื่องที่ 8 ก็ใกล้หน้าฤดูใบไม้ผลิ แล้ว ก้อเริ่มทำสวนผัก ไร่ผลไม้ ที่สวนหลังบ้าน ปีนี้ตั้งใจว่า จะปลูกผักอนามัย ไว้กินเองตลอดหน้าร้อน หน้าฤดูใบไม้ร่วงเลย
เรื่องที่ 9 ทำโยเกิร์ตกินเองจ้าาาา  เริ่ดมากกกก อร่อยมากกกก ง่ายมากกก แล้วจะมาสอนทำน้าาาา
อะวันนี้ ก็มาจบท้ายด้วย ไอเดียดีๆ ที่ไปพบเจอ แล้วอยากมาแบ่งปัน....
-----
+++++
+
+++ อันข้างล่างนี้ ชอบสุดดดดด เสียบแล้วไปต้ม จิ้มซอสน้ำจิ้มไก่ หรือ ซอสมะเขือเทศ แซ่บหลายยย
+++
++++ Self sustainability...self sufficient...are AWESOME!!!
สวัสดีค่ะ
วันนี้คุณแป้น อยากโพสเรื่องราวทีทำให้เรารู้สึกดีๆในหัวใจนะ 
เรื่องแรก เป็นเรื่องของหมาช่วยชีวิตเพื่อนหมาด้วยกันที่ ประเทศชิลี
**
น้องหมาตัวแรก พยายามที่จะข้ามทางด่วน และถูกรถชน เพื่อนน้องหมาข้ามมาช่วย โดยลากร่างกายของน้องหมาตัวแรกที่บาดเจ็บข้ามถนน ที่ละน้อยโดยไม่กลัวภัยอันตรายที่จะเกิดกะตัวเอง สุดท้ายก็ข้ามได้สำเร็จ และ สุดท้ายก็ได้รับการช่วยเหลือจากพนักงานซ่อมทาง และ น้องหมาที่บาดเจ็บก็ได้รับการรักษา มีชีวิตรอดต่อไป
*** เย้....CoolFoot in mouth
เรื่องที่สอง เพื่อนหมาช่วยไกด์เพือนหมาตาบอด
 

Source: imgfave.com via Marcea on Pinterest

 

น้องหมาสีขาว ลิลลี่ ต้องถูกผ่าตัดนำลูกตาทั้งสองออกเนื่องจากการเจ็บไข้เมื่ออายุได้2 ปี เพื่อนรักน้องหมา แมดิสัน นำทางให้ลิลลี่มาตลอดได้ 5 ปีแล้ว และไม่เคยออกห่างลิลลี่เลย
***โอ้ว์....Cool
----
Have a nice weekend...
Life is too short to be unhappy and too long to have no friends...
----

 

Shane the little boy seemed to accept Belker’s transition without any difficulty or confusion. We sat together for a while after Belker’s death, wondering aloud about the sad fact that animal lives are shorter than human lives. Shane, who had been listening quietly, piped up, “I know why.” Startled, we all turned to him. What came out of his mouth next stunned me. I’d never heard a more comforting explanation. He said, “People are born so that they can learn how to live a good life – like loving everybody all the time and being nice, right?” The six-year-old continued, “Well, dogs already know how to do that, so they don’t have to stay as long."
+++
เด็กน้อย เชน ดูเหมือนจะรับเรื่องราวเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในชีวิตได้ง่ายดาย และ ไม่สับสนอะไร
พวกเรานั่งรวมกลุ่มกัน หลังจากการตายจากไปของ เบลเกอร์ หมาที่เป็นที่รักของทุกคนในครอบครัว  เราทุกคนพูดพึงรำพันกันว่าทำไมชีวิตของสุนัขถึงได้สั้นนัก สั้นกว่าชีวิตมนุษยชนอย่างพวกเรา เชนหลังจากนั่งฟังพวกเราพูดคุยอยู่นาน พูดโพ้งขึ้นว่า
... **ผมรู้ครับว่าทำไม**
ด้วยความงุนงง เราทุกคนหันไปมองเชน  คำพูดที่ออกมาจากปากของเชนเด็กน้อยวัย 6 ขวบ ไม่น่าเชื่อว่าเป็นคำพูดที่ปลอบประโยนจิตใจของฉันได้อย่างประหลาดใจ
เชนอธิบายว่า ...** มนุษย์เราเกิดมา เพื่อที่จะเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตให้ดีมีความสุข ซึ่งก็คือ รักคนอื่นและดูแลปฏิบัติตนดีต่อผู้อื่น ใช่มั้ยละ**
เชนพูดต่อว่า..**นี่ไง สำหรับ สุนัข พวกเขารู้แล้ว และ ไม่ต้องเรียนรู้สิ่งเหล่านั้น ดังนั้นสุนัขจึงไม่จำเป็นต้องมีชีวิตที่ยืนยาวอย่างพวกเรา**...
CoolTongue out
.....
ช่วงนี้ เราก็ยุ่งๆเรื่องนู้นนี่ โดยเฉพาะเกี่ยวข้องกับการออกแบบ ศิลเปอะ ศิลปะทั้งหลาย Cool
บางทีการออกแบบนั้น วาดกับมือสื่อจินตนาการในใจ ได้ดีกว่า กับคอมพิวเตอร์ สำหรับเราน่ะ คนอื่นไม่รุ
ในสามสี่วันที่ผ่านมา ก็ไปที่ร้านขายอุปกรณ์ศิลปะ  A & C ใกล้กับ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน University of Washington แทบทุกวัน จนพนักงานที่นั้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นพวกศิลปินไส้แห้งมาทำงานพิเศษรายได้เพิ่มทั้งนั้น เริ่มสนิทสนมกัน ทักทายว่า เราเป็นนักเรียนศิลป์อะเป่าเนี่ย จะได้ส่วนลดนะ
คุณแป้นนี่ยิ้มแก้มปริเชียว อยากเป๋นอยากเป็นนน เพราะจะได้ส่วนลด และ ว่า เอ...หรือว่าเรานี่ราศีศิลปินเริ่มเกาะ ฮ่าๆ
กลับมาก็คิดได้ว่า เอ หรือเพราะเรานี่ดูซำเหมา มาก (คือ กางเกงยางยืดเทาเสื้อเชิิ้ตขาวตัวใหญ่ รองเท้าแตะ กะ หนังยางรัดของมัดจุกบนหัว และ คนขายเห็นคุณแป้น ล้วงมือหยิบเงินจากกระเป๋าสะพายเย็บเอง มาหนึ่่งกำมือใหญ่ที่เต็มไปด้วย แบ้งค์ 1 เหรียญ 55+ ดูแล้วเหมือนเราไปแคะกระปุกออมสินเอาเงินมาซื้อสี  เอาออกมานับต่อหน้าเค้า 55+)
ค่าอุปกรณ์สี กระดาษ อีกหลากหลายอย่าง แพงมากกกก  จะซื้ออะไรสักที ก็คิดแล้วคิดอีก ซื้อ Chalk Pastel and Oil Pastel กะ  มาลองใช้ อันดีๆก็ตก แท่งเล็กๆนะ 3-4 เหรียญต่อแท่ง ไอ้หย๋า...คุณแป้นก็ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ ชั่งใจว่า ตรูจะซื้อสีไหนดีเนี่ยเอาไปลองใช้ก่อน
แบบไม่ค่อยแพงก็มีค่ะ...แต่งานบางขิ้นใช้สีดีๆเนี่ย สีออกมาได้อย่างใจเรามากกว่า
เฮ้อ...พวกนักเรียนศิลป์ มันถึงผอมแห้งแรงน้อยกันนัก เพราะว่าเอาเงินกินข้าวไปซื้อสีนี่เองงง
----
ข้างล่างนี้ คุณแป้นก็เอาภาพงานของศิลปินมีชื่อทั้งหลาย ที่เราเก็บไว้ดูสร้างแรงบันดาลใจให้กับงานเรา แนวทางที่เราอยากเป็น
เอามาแบ่งกันดูน่ะค่ะ 
ศิลปะ นั้นเป็นอาหารตา อาหารใจ สร้างเสริมจินตนาการ ...
Beauty is in an eye of the beholder... สวยงามก็แล้วแต่ใครมองนะศิลปะนะ..
----
---
--
--
***