เพื่อนรักของคุณแป้น เป็นคนญี่ปุ่น มาเจอกันที่นี่ 10 ปีที่แล้ว
ตอนที่เค้ามาเรียนภาษาอังกฤษเพิ่มเติมที่ University of Washington 
 ฮาน่า อายุมากกว่าคุณแป้น10 ปีได้ ฮาน่าเป็น Professor ที่มีชื่อเสียงมากที่ญี่ปุ่นในด้านการศึกษานอกโรงเรียน หรือที่เรียกว่า Life long learning ที่นู้น สอนอยู่ที่ Hiroshima University
เกิดเบื่อๆชีวิตสอนหนังสือ ก็เลยลาออกมาเรียนเพิ่มเติมที่นี่ 
--
ที่ได้มารู้จักกันได้เพราะ ฮาน่ามาเช่าห้องที่บ้านหลังแรกของคุณแป้นอยู่ 
(ตอนนั้นเรามีห้องว่างที่บ้าน ก็เลยแบ่งบางส่วนของบ้านให้เช่า เพื่อช่วยค่าผ่อนบ้าน
ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไปของคนที่นี่ แต่ก็ต้องเลือกคนหน่อยค่ะ
คุณแป้นมักจะลงประกาศหาคนที่เรียนโท หรือ คนทำงานแล้ว เรียกว่าไม่ใช่วัยรุ่นเด็กมหาลัยทั่วไป)
--
มาเดือนแรก ฮาน่าพูดภาษาอังกฤษแทบไม่ได้เลย พอเริ่มเข้าเดือนที่สามภาษาพัฒนาขึ้นมากจึงเริ่มคุยกัน
แต่ความที่คุณแป้นช่วงนั้นของชีวิต บ้ากีฬาปีนเขา(rock climbing)เป็นชีวิตจิตใจ
โดยคุณเจเป็นpartner ยังไม่ได้เป็นแฟนกันตอนนั้น (การปีนเขานี่ต้องมีเพื่อนปีนนะค่ะ
เพราะว่าต้องมีคนคอยถือเชือกข้างล่างให้กับคนปีน เป็นการป้องกันอุบัติเหตุ แล้วก็ผลัดกันถือเชือกเป็นระยะเมื่อความสูงขึ้นไปเรื่อยๆ คือต้องรู้เทคนิคการปีน การผูกปมเชือก การใช้อุปกรณ์ บลา บลา บลา)
ไม่ค่อยได้มีเวลาคุยกับฮาน่าเท่าไหร่ เพราะ ทุกวันศุกร์หลังเลิกงาน คุณแป้นกับคุณเจ ก็ขนอุปกรณ์ปีนเขาและ
แค้มปิ้ง ใส่รถ ขับข้ามเขาเข้าไป Eastern Washington (ภูเขาสูงเยอะ อากาศแห้งและร้อนกว่าฝั่งซีแอตเติล ซึ่งเป็นฝั่งตะวันตกที่ติดทะเล) ได้กลับมาก็บ่ายวันอาทิตย์ เป็นอย่างนี้ทุกอาทิตย์
--
วันนึงฮาน่า ถามว่าเราไปไหนได้ทุกอาทิตย์ ก็เลยชวนฮาน่ามาด้วย ความเป็นเพื่อนก็เริ่มต้นตรงนั้น เติบโตเป็นความผูกพันเหมือนพี่เหมือนน้อง  นับแต่นั้นมาเป็นเวลา 10 ปี หลังจากฮาน่ากลับญี่ปุ่น ทุกปีฮาน่าจะมาเยี่ยมและพักที่บ้าน  ภาษาอาจจะเป็นอุปสรรคในการสื่อสาร แต่แปลกค่ะ เพราะว่า เราเข้าใจกันดี แม้จะไม่ต้องพูดอธิบายมาก  คุณแป้นบอกคุณเจว่า ชาติที่แล้วฮาน่ากับคุณแป้นต้องเป็นพี่น้องกันแน่ๆ เลย เพราะความผูกพันที่มีให้กันมันมากกว่าแค่เพื่อนรัก...
---
เขียนไปเขียนมาออกนอกเป้าอีกแล้ว ...ที่จริงอยากจะเขียนเกี่ยวกับหนึ่่งในหลายสิ่งที่คุณแป้นเรียนรู้ จากฮาน่า
ซึ่งก็คือ การแต่งดอกไม้แบบญี่ปุ่น  Ikebana
เวลาไปเก็บดอกไม้ป่ากัน คุณแป้นจะเก็บดอกที่สวยสมบูรณ์ไม่มีที่ติ แต่ฮาน่าจะเก็บดอกที่มีที่ติบ้าง
เราก็อดข้องใจถามขึ้นไม่ได้**ฮาน่า ทำไมไม่เก็บดอกนี้ละ สวยกว่า**
ฮาน่า ยิ้มเย็นๆ และอธิบายสั้นๆ ว่า ** Pam..Imperfect is perfect..** โอ้โห้ Zen มากเลยว่ามั้ย
แล้วจะไม่รักฮาน่าได้ยังไง  กลับมาถึงบ้านก็สอนคุณแป้นจัดดอกไม้
งานที่เห็นข้างล่างเป็นดอกไม้ป่า หรือ เก็บที่สวนหลังบ้าน
ฮาน่าไม่ชอบใช้ดอกไม้ซื้อเพราะเธอว่า ไม่เป็นธรรมชาติ...
---
ภาพข้างล่างเราถ่ายเก็บไว้เรื่อยๆ อันที่เราตบแต่งเองเท่าที่จำได้จากที่เรียนจากฮาน่า (ของฮาน่า สวยกว่ามาก แต่ไม่ได้ถ่ายเก็บไว้ เวลาเธอมาเยี่ยมที่ไร Ikebana เต็มบ้านไปหมด)
--
--
****
*
*
...Imperfect is perfect...
-------------------------------
คิดถึงฮาน่าจังเลย...Tongue out

Comment

Comment:

Tweet

อืม
สายใยที่ผูกพันธ์ แม้อยู่ไกลก็เหมือนอยู่ใกล้นะคะ
เมื่อตอนสาวๆ เคยไปเรียนจัดดอกไม้ที่ Siam flower lab ที่ถนนสีลม อยู่คอร์สหนึ่งค่ะ และก็ได้ idea นั้น มาจัดแจกัน หลายรูปทรงที่บ้าน โดยจุดมุ่งหมายของผู้สอน การจัดดอกไม้สไตล์ญี่ปุ่น เน้นที่ ใช้วัสดุ/ดอกไม้/ใบไม้ จากสวนในบ้าน
จัดได้กลมกลืนมากค่ะ
big smile

#7 By ตีรณา on 2010-11-05 21:23

สวยมากเลยค่ะ

มันลงตัวพอดีเลย

อย่างจักแบบนี้เป็นบ้างจัง

ชอบ ๆ ๆbig smile

#6 By Im waterfall on 2010-11-05 20:22

ชอบรูปสุดท้ายค่ะ สไตล์น่ารักดีค่ะ แอบจำไว้เผื่อจำไปแต่งเล่นบ้าง

รอดูเมนูปลาตะเพียนค่ะ big smile

#5 By Pat on 2010-11-05 14:56

ผมว่าญี่ปุ่นเค้าเป็นประเทศที่ค่อนข้างใส่ใจกับวัฒนธรรมของเขาน่ะครับ วิถีเก่าก็ใส่ใจ วิถีใหม่ก็ไม่ทิ้ง เจ๋งดีนะ

#4 By keaaaa on 2010-11-05 14:01

ภาพสวยมาก

คนเราในโลกที่ได้มาพบกัน นั้นย่อมมีสัมพันธ์
ตั้งแต่อดีตชาติแน่นอน

น้องแป้นได้หัดเรียนภาษาญี่ปุ่นไหมจ๋ะ
ตอนที่อยู่กะฮาน่า

confused smile confused smile Hot!

#3 By ปิยะ99 on 2010-11-05 11:25

เป็นดอกไม้ป่าหมดเลยเหรอครับ


สวยจังเลยครับbig smile

#2 By MR.MANDIR on 2010-11-05 08:22

งดงาม แบบ
สงบ
เรียบ
ง่าย
แบบ วัฒนธรรม ญี่ปุ่น จริงๆ